Merhamet gerçekten güçsüzlerin sığınağı mı?

Yoksa gücünü kontrol edebilenlerin bilinçli tercihi mi?

Bazıları güçlü olmaktan korktuğu için merhamete sığınır.

Bazıları ise gerçekten güçlü olduğu için merhameti seçer.

Aradaki fark görünmez ama derindir.

Hiçbir beklentin yokken, karşılığında hiçbir şey almayacağını bilirken merhameti seçmek… İşte gerçek cennet budur.

Bir cennet hayalinin peşinde koşmak değil; cenneti kendi vicdanında inşa edebilmektir mesele.

İnsan kalabilmek kolay değildir.

Beklentisiz, hesap yapmadan, sırf insan tarafını güçlü tutmak için merhameti seçebilmek cesaret ister.

Acının içindeki şefkati görmeden gerçek merhamete ulaştım diyemezsin.

Egonun, özellikle de kibirli olanının, çözülmeden bu kapı açılmaz.

Çünkü merhamet, egonun değil idrakin alanıdır.

Bugün “hiçbir şeyi umursamamak özgürlüktür” diye bir düşünce yayılıyor.

Oysa hiçbir şeyi umursamayan bir insanın, sadece içgüdüleriyle yaşayan bir varlıktan farkı nedir?

Biz umursamak için buradayız.

Çünkü umursadığımız yerde var oluruz.

Kaçarak değil, yüzleşerek büyürüz.

Gerçek özgürlük, umursamamanın arkasına saklanmak değil; umursarken yanmadan merhameti koruyabilmektir.

Evet, merhamet bu dünyada her zaman kazandırmayabilir.

Sadece bu hayatı gerçek sayanlar için merhamet “zarar” gibi görünebilir.

Ama inancı bu dünyayı aşanlar bilir: Yüksek bir bilinç, hafif bir vicdan ister.

O hafiflik de ancak merhametle gelir.

Merhamet; kötünün içindeki iyiyi, yanlışın içindeki doğruyu görebilme cesaretidir.

Bu akılla değil, idrakle olur.

Zeka bazen kendini korumak için yanlışı seçebilir.

Ama idrak bütünü görür.

Parçaya değil dengeye bakar.

Görünmeyenle iş birliği yapar.

Evrenin ritmini hisseder.

Bu ritimde kalmak bilincinle çalışma antremanı yapmakla mümkündür, artı ve eksilerin hakikatin dengesi idrak edildiğinde merhamet kendiliğinden doğar.

Ve şimdi en zor soru:

Gerçeklerin tam ortasında dururken,

merhametini canlı tutacak kadar cesur musun?

BİLİNÇ KASI YAPTIN MI?

Sağlıklı düşünmüyorsan, sağlıklı beslenmişsin ne fayda?

Kuvvetli bir  bağışıklık, zinde Işıl Işıl bir bedenmi istiyorsun?

O zaman temiz hava, kaliteli ve organik gıda, spor ve baklava dilimi karın kaslarının ötesinde bir sır vereceğim.Şöyle en organik, en temiz en kıvrımlısından  NEŞELİ bir zihin kası  bağışıklığın gücünü de kas direncinin gücünü de tavan yaptıracaktır.

Mikropların düşmanı olan  Neşe’nin kaynağı ise mental sağlık, istediğimiz kadar dışardaki faktörler iyi olsun içerdeki sistem çarpık ise, sağ- sol beyin lobları, bilinçaltı-bilincüstü dengelenemiyorsa ne yaparsak yapalım bağışıklığımız aşağıya düşer.

Birde Beyinden daha güçlü frekansı olan kalbin açılımı varki, beynin ve kalbin dengesi, işte NEŞENİN bütün bedene dağıldığı alan yani sinemizin açıklığı Bağışıklığın gücü ile doğrudan orantılı.

Bu kadar denge unsuru var, Sinenin kapalı olması var nasıl olacak bu işler derseniz? Bilincin hizalanması ile hepsi mümkün! Organik düşünmek yani ham ve net halini olayların görebilmek denge unsurunda çok önemli, yalın bir bakış açısı her şeydir.

Yalınlığı koruyabilmek ise şu içinden geçilen hayat tarzında çok zor, bunun için özellikle spor salonunda kas çalışmamız gibi bilincimizle de çalışmamız gerekmektedir.

Çok fazla Anlam yüklemek hayata bir süre sonra bilinçte çarpıklık ve bu iyi bu kötü diye kendimizi sınırladığımız bir hapishaneye çeviriyor. Kendimizden uzaklaşıp sistemin bize empoze ettiği değerler de kendimize yer bulmaya çalışıyoruz.

Parçalan psikolojimiz ve zihnimiz içerden bizi eritmeye ve bağışıklığımızda dahil sistemlerimizi çökertmeye başlıyor

Şu anki yaşam formunda Karın kası yapmaktan daha da önemli olan bilinç kaslarımız ve nöronlarımızla çalışmak yani temiz ve neşeli bir zihinle hayatı kucaklamak, ORGANİK  yani kendin olabilmek.Buda gününü dünyasında özel çalışma ve teknikleri içeriyor çünkü zihinler çok çarpıtıldı.Bilinç kası ruhun kasıdır.