Hepimiz hayatın olağan akışında rüyalar görürüz. Bazen hatırlamasak da bu, rüya görmediğimiz anlamına gelmez. Hatta bazen bu rüyaların etkisini kaldıracak bir bilinç seviyesinde olmadığımız için o rüyayı hatırlayamayız. Bu rüyalar bazen kaybettiğimiz bir yakınımızın özlemini derinden hissettirecek türden olabileceği gibi bize gelecekten de olası olayların mesajları niteliğinde olabilir. Bu mesajlar bazen çok açık bazen de semboller aracılığıyla gelir.
İlkokula giden bir çocukken tuhaf olaylar (şimdilerde adına astral seyahat diyorlar) ,garip görüntüler görürdüm. Hacı hocalarda gezdirirdi annem beni. Hocam bir okusanız…Onlara bırakmadım, kendim okudum hoca oldum (öğretmen). İnsanların ne kadar az şey bildiğini hatta bilirmiş gibi yaptığını şimdilerde daha iyi anlıyorum. Ay ikizler olduğum için arada konuyu dağıtıp geri gelirim, siz okumaya devam edin. Haberci rüyalarla ilgili henüz kanıtlanmamış varsayım ; İnsan hayatında bir defa yaşanabileceği yönünde. Ben inanmıyorum seri bir film gibi tecrübe etmişliğim var. Yıl 1993…11 yaşındayım. Buradaki rüya daha çok sembollerle geldi. Balkon,yıkım,deprem… Yer anneannemin evi ve dedem kanser hastası. Rüyadan tam bir hafta sonra dedem vefat etti.
Sonrasındaki asıl haberci rüya 2006 Şubat ayında geldi. Babama doktor kontrolü yaptırmışız. Halamla doktorun odasındayız. Doktor diyor ki kanser. Evre,diyorum? 4.evre,halam ağlıyor. Ardından bir hastane odasındayım tek kişilik oda,annem yanında refakatçi,yatağın ayak ucunda yemek masası üstünde dosya yazan CA…Anneme bakıyorum, kafasını sallıyor bana. Ertesi gün rüyayı tam hatırlamam saat 11’i buluyor. Annemi arayıp rüyamı anlattım ve size check-up yaptıralım dedim.Amaaannn deli deli konuşma,dedi. Deli deli….Hemen etiketi yedik….
Rüyadan tam 7 ay sonra…Babamın sol göz kapağı bir anda kapandı. Doktor,süreç ve halam…Doktorun odasındayız…Kaçıncı evre? 4…
Sonraki süreç çok hızlı ilerledi. Odasına ilk girdiğim an ki daha önce rüyamda girdiğim yer.Tek kişilik oda,refakatçi koltuğu ve ayak ucundaki masanın üstünde duran dosya. Aynı yerde ikinci defa durup bakmışım gibi CA. Anneme baktım(o bakış ben sana anlatmıştım bakışıydı).Onun kafa sallaması da evet seni dinlemedik, der gibiydi. Birileri bazen deli deli konuştuğunda kulak vermek gerekebilir.
Bana çocukluğumu hatırlattınız, ben de rüyalarımdan çok korkardım. Gece uyumak istemezdim. Annem, anneannem beni ocaklara götürürdü. Yaşım ilerledikçe haberci rüyalar olduğunu fark etmeye başladım. Şimdi onlarla barışık oldum ve çok mutluyum. Teşekkür ederim.
@gulfidan-mursaloglu İlk başlarda o yaşlardaki bir çocuk için gerçekten çok soyut hatta korkutucu geliyor. Gösteremediği bir gerçeği ne açıklayabiliyor ne de anlamlandırabiliyor. Sonraları anlıyor insan ne kadar mucizevi bir hediye bahşedilmiş. Özel değiliz, herkes gibiyiz ama kanallarımız açık kalmış. Arada cereyanda kalıyor gibiyiz ama olsun 🙂
